Bolu’da bir köy yolunda yaşanan bu olay var ya… İnsanın boğazına düğüm oluyor. Sokak ortasında can çekişen bir köpek, altından sürüklenip gidilen bir beden ve arkasından gelen o cümle:
“Kar kütlesi sandık.”
Hangi kar kütlesi?
Hangi kar kütlesinin kemiği kırılır, canı yanar, bağırır?
Hangi kar kütlesi arabanın altında sürüklenir de kamera kayıtlarına girer?
Kusura bakmayın ama bu memlekette artık her şeyin bir bahanesi var. Dikkat dağınıklığı… Bebek ağlaması… Huzursuzluk… E peki ya yolda yatan can? Allah’ın dilsiz kulu…
Bakın kimse “kasten yaptınız” demek zorunda değil. Ama bu kadar net görüntüler varken, köpeğin üzerinden geçildiği apaçıkken, hala “fark etmedik” demek insanın aklıyla alay etmektir.
Fark etmediniz çünkü bakmadınız.
Fark etmediniz çünkü yavaşlamadınız.
Fark etmediniz çünkü alıştık… Yolda yatan hayvanı “engel” görmeye.
Bir de utanmadan “hayvanlara duyarlı bir aileyiz” deniyor.
Evin bahçesinde mama vermekle vicdan temizlenmiyor.
Duyarlılık, yolda gördüğün cana durabilmektir.
Duyarlılık, “kar kütlesi” deyip geçmemektir.
En acısı ne biliyor musunuz?
Köpek hala yaşıyor. Arka bacakları paramparça. Tedavisi sürüyor. Yani o ezilen şey bir “cisim” değil, acı hisseden bir canlı.
Bu ülkede sokak hayvanları zaten sahipsiz. Bir de böyle olaylardan sonra üstüne beton dökülmüş cümleler duyuyoruz.
“İnfial oldu, gidemedik.”
İnfial olmasının sebebi ne peki? İnsanların vicdanı artık doldu, taştı da ondan!
Kimse linç istemiyor.
Kimse intikam istemiyor.
Ama sorumluluk istiyor.
Samimiyet istiyor.
“Yanlış yaptık” denmesini istiyor.
Çünkü bu ülkede bir köpek ezildiğinde sadece bir hayvan yaralanmıyor…
İnsanlık biraz daha kan kaybediyor.
Ve kusura bakmayın, biz artık
kar kütlesi masallarına inanmıyoruz.
Ama asıl kötü haber burada bitmiyor.
Bolu Belediye Başkanı Sayın Tanju Özcan, olay duyulur duyulmaz işi lafa bırakmadı, bizzat harekete geçti. Köpeğin durumuyla yakından ilgilendi. Ve asıl kahreden gerçeği de tedavi sırasında öğrendi.
Meğer bu köpek, sadece arabayla ezilmemiş…
Daha önce defalarca saçmayla vurulmuş.
Vücudundan yüzlerce saçma çıkmış…
Yüzlerce!
Bu ne demek biliyor musunuz?
Bu, bir köyde tek bir vicdansız değil, bir vicdan kültürü problemi var demek.
Bu, “görmedik, duymadık” diyerek susanların da bu suçun ortağı olduğu anlamına gelir.
Bir köpeğin defalarca vurulması, yıllarca o saçmalarla yaşaması demek;
o köyde bunu yapanlar kadar, bilen ama ses çıkarmayanlar da var demektir.
Kusura bakmayın ama burada artık bireysel bir olaydan söz edemeyiz.
Bu köyün toplu bir vicdan sorgusuna ihtiyacı var.
Ve evet, bunun hukuki karşılığı da olmalı.
Çünkü hayvana sıkılan her saçma, aslında topluma sıkılmıştır.
