Bak kardeşim, bu milletin evi var ya, hani şehit kanıyla boyanmış bayrağın dalgalandığı TBMM… Orası milletin alnının akıyla kurduğu Gazi Meclis. Kurtuluş Savaşı’nda düşmana kafa tutmuş, hainin yüzüne tükürmüş yer.
Şimdi düşün, Bu çatının altında çıkıyor birileri, “Biji Serok Apo” diye tempo tutuyor. Apo kim? Bu memleketin evladını dağda pusuya düşüren, köyünü yakan, anaların gözyaşını sel yapan bir terör baronu. Yahu, binlerce canı toprağa düşürmüş adam için slogan atmak ne demek?
“Halkın dili” başka, terörün ağzı başka”
Kimse Kürtçe konuşamaz demiyoruz, elbette kardeşimizin dili, türküsü yaşasın. Ama o dille şehit edenin adını kutsamak, Bu milletin sabrını sınamaktır.
Kürtçe’nin günahı yok, ama Apo’nun adı yanına yazılınca mesele kültür olmaktan çıkar, ihanet olur.
Meclis’te yankılanan o söz
Sokağın kenarında pankart açsan eyvallah, millet zaten tanır, bilir niyetini. Ama Meclis’te atılan o slogan, ülkenin kalbine kurşun sıkmaktır. Şehit anası televizyonda görünce ne hissedecek? “Oğlumun katiline alkış tutuluyor” demeyecek mi?
Gazi Meclis’in duvarları, top sesini, kurşun sesini duydu bu topraklarda. Bir tek hain sloganını kaldıramaz. Orası milletin şeref odasıdır, Kandil’in propaganda sahnesi değil.
Hesap vakti
Milletin gözü önünde bu densizliği yapanlara soruyorum:
“Biji Serok Apo” derken, şehidin mezar taşına bakabildiniz mi?
Bayrağa sarılı tabutu taşıyan askerlerin nefesini duydunuz mu?
Hangi yüzle bu topraklarda siyaset yapıyorsunuz?
Bu millet, terörün gölgesinde siyaset yapanı da, Meclis’i sahneye çevireni de unutmaz.
Gazi Meclis’te “Biji Serok Apo” diye bağıranlar, unutmayın: Bu millet, bayrağını yere düşürmez, vatanını böldürmez, şehidini unutturmaz.
