Bir fotoğrafın karşısında suskun kalanlardan olduklarını hatırlatan bir değerlendirme var karşımızda. Cumhurbaşkanı Erdoğan’a yönelik eleştiriler, Maduro’nun gözleri kapalı ve elleri bağlı şekilde servis edilen görüntünün ardından geliyordu. Bu tabloya bakarken, geçmişte Maduro’nun yanında duran kişiyle bugün arasında bir fark olduğuna dikkat çekiliyor.

Özgür Özel şu ifadeleri paylaştı: “Bu fotoğrafa iyi bak Sayın Erdoğan! ‘15 Temmuz’da beni ilk arayan Maduro’ idi demiştin. ‘Maduro kardeşim, dik dur, yanındayız’ diye seslenip destek veriyordun. Maduro adil olmayan seçimler yaptığında, kendi halkına adaletsiz davrandığında ‘kardeşim’ diyerek arkasında duruyordun. O zaman da yanlış yapıyordun.” Ardından tek bir vurguyla: Ama dostun Trump geldi, uluslararası hukuku çiğneyip kardeşin Maduro’yu yatak odasında eşiyle birlikte aldı, elini gözünü bağlayıp götürüyor.

Görüntünün karşısında suskun kalmanın değerlendirildiği bu tartışmada, demokrasi ve dostluk kavramları üzerinden bir karşılaştırma yapılıyor. Erdoğan’dan, dünya düzenini savunması gerektiğinde Maduro’yu desteklemesi beklenirken, bugün Trump’ın farklı bir ülkeye yönelik müdahalesine sessiz kalması eleştiriye dönüşüyor.

İşte bu yaklaşımla, muhalefetin bakışı, demokrasi savunusunun yalnızca sözlerde kalmaması gerektiği fikrini güçlendirmeyi amaçlıyor. Çünkü güç karşısında çekingenlik, gerçek dayanışmayı zayıflatıyor ve Trump’la ilişkilendirilen sessizliğin bedeli, ortak değerlerin savunulmasında ağırlaşıyor.